davfs2.conf(5) 1.7.3 davfs2.conf(5)

davfs2.conf - پرونده پیکربندی برای davfs2

یک پرونده پیکربندی سراسری سیستم /etc/davfs2/davfs2.conf و پرونده‌های پیکربندی کاربر ~/.davfs2/davfs2.conf وجود دارد. هنگامی که mount.davfs توسط کاربر ریشه فراخوانی می‌شود، تنها پرونده پیکربندی سراسری سیستم خوانده می‌شود. هنگامی که توسط یک کاربر عادی فراخوانی می‌شود، پرونده پیکربندی کاربر نیز علاوه بر آن خوانده می‌شود. تنظیمات پرونده پیکربندی کاربر بر پیکربندی سراسری سیستم اولویت خواهند داشت.

پرونده پیکربندی شامل خطوطی است که هر خط دربردارنده یک جفت کلیدواژه و مقدار است. کلیدواژه و مقدار با فاصله یا نویسه‌های تب از یکدیگر جدا می‌شوند.

پرونده ممکن است شامل بخش‌هایی باشد که فقط برای یک نقطه اتصال مشخص در نظر گرفته شده‌اند. چنین بخشی با خطی آغاز می‌شود که شامل مسیر کامل نقطه اتصال درون براکت‌ها است. این بخش با شروع بخش بعدی یا انتهای پرونده به پایان می‌رسد. گزینه‌هایی که باید بر تمام سیستم‌فایل‌های متصل‌شده اعمال شوند، باید قبل از نخستین بخش‌ها بیایند. گزینه‌های تعیین‌شده در بخش اختصاصی یک نقطه اتصال اولویت خواهند داشت.

proxy foo.bar:8080
use_locks 0
[/media/dav]
use_locks 1
[/home/otto/mywebspace]
gui_optimize 1

همه سیستم‌فایل‌های متصل‌شده davfs2 از پراکسی foo.bar استفاده خواهند کرد. همه سیستم‌فایل‌های davfs2 به جز /media/dav استفاده از قفل‌ها را غیرفعال خواهند کرد. /home/otto/mywebspace از گزینه gui_optimize استفاده خواهد کرد.

خطوطی که فقط شامل فاصله‌ها و تب‌ها هستند (خطوط خالی) نادیده گرفته می‌شوند.

علامت # نشان‌دهنده توضیح (کامنت) است. باقی‌مانده خط نادیده گرفته می‌شود.

\ نویسه گریز (escape) است.

" برای نقل‌قول استفاده می‌شود.

اگر مقداری شامل یکی از نویسه‌های خاص فاصله، تب، #، \ یا " باشد، این نویسه باید با یک \ پیشین گریز داده شود. به‌جای ’ ’ از ’\ ’، به‌جای ’#’ از ’\#’، به‌جای ’\’ از ’\\’ و به‌جای ’"’ از ’\"’ استفاده کنید.

مقدارهایی که شامل فاصله، تب یا # هستند می‌توانند در میان نقل‌قول دوتایی قرار گیرند. اما " و ’ باید حتی در داخل نقل‌قول‌های دوتایی نیز گریز داده شوند. اگر خط آغازین یک بخش در میان نقل‌قول دوتایی قرار گیرد، براکت‌ها باید داخل نقل‌قول‌ها باشند (مانند "[/home/otto/with space]").

مقدارهای گزینه‌های بولی (yes/no) باید به صورت مقدار عددی ارائه شوند. 0 برای no (خیر) و 1 برای yes (بله).

هنگامی که توسط کاربر ریشه فراخوانی شود، دیمن mount.davfs با هویت این کاربر اجرا خواهد شد. مقدار باید به صورت name (نام) و نه به صورت شناسه عددی داده شود.
پیش‌فرض: nobody
تنها در پرونده پیکربندی سراسری سیستم مجاز است.
گروه دیمن در حال اجرای mount.davfs. کاربران عادی باید عضو این گروه باشند تا بتوانند یک سیستم‌فایل davfs2 را متصل کنند. مقدار باید به صورت name (نام) و نه به صورت شناسه عددی داده شود.
پیش‌فرض: network
تنها در پرونده پیکربندی سراسری سیستم مجاز است.
اندازه بافر مورد استفاده برای ارتباط با سیستم‌فایل هسته به کیلوبایت (KiByte). تنها برای fuse مفید است، که در آن عملیات خواندن و نوشتن ممکن است از یک بافر بزرگ‌تر بهره‌مند شوند.
پیش‌فرض: 16

تعیین می‌کند آیا از یک پراکسی برای اتصال به کارساز WebDAV استفاده شود یا خیر. 0 = خیر، 1 = بله. اگر هیچ پراکسی‌ای در پرونده پیکربندی یا متغیرهای محیطی https_proxy، http_proxy و all_proxy تعریف نشده باشد، این گزینه هیچ تأثیری نخواهد داشت.
پیش‌فرض: 1
تنها در پرونده پیکربندی سراسری سیستم مجاز است.
نام پراکسی. نام باید نام دامنه کاملاً واجد شرایط (بدون شیوه‌نامه) باشد. اگر درگاه پراکسی با مقدار پیش‌فرض 8080 متفاوت باشد، باید با دونقطه (:) به انتها افزوده شود. مثال‌ها: foo.bar:1704 یا foo.bar
تنها در پرونده پیکربندی سراسری سیستم مجاز است.
نام پرونده گواهی در قالب PEM. نام پرونده می‌تواند به صورت مسیر مطلق یا تنها نام پرونده داده شود. در حالت دوم، دایرکتوری‌های ~/.davfs2/certs و /etc/davfs2/certs جستجو خواهند شد.
این گزینه زمانی مفید است که گواهی ارائه‌شده توسط کارساز با استفاده از پایگاه‌داده مراجع صدور گواهی (CA) معتمد سیستم قابل اعتبارسنجی نباشد. پرونده گواهی باید شامل گواهی خودامضاشدهٔ بالاترین سطح CA در زنجیره اعتماد باشد. این گواهی می‌تواند یک گواهی کارساز خودامضاشده باشد (اما trust_server_cert را نیز ببینید). با این گزینه پایگاه‌داده CA سیستم نادیده گرفته می‌شود.
نکته: حتی اگر گواهی کارساز معتمد باشد به این معنی نیست که پذیرفته می‌شود. علاوه بر این، تاریخ گواهی باید معتبر باشد و مقدار CommonName یا SubjectAltName باید با نام میزبان کارساز مطابقت داشته باشد.
مشابه trust_ca_cert است اما نام‌گذاری نامناسبی دارد.
منسوخ شده (Deprecated)
نام یک پرونده گواهی در قالب PEM. نام پرونده می‌تواند به صورت مسیر مطلق یا تنها نام پرونده داده شود. در حالت دوم، دایرکتوری‌های ~/.davfs2/certs و /etc/davfs2/certs جستجو خواهند شد.
هنگامی مفید است که گواهی کارساز قابل اعتبارسنجی نباشد یا حتی نامعتبر باشد، اما شما می‌دانید که می‌توانید به این گواهی اعتماد کنید. هنگامی که کارساز گواهی‌ای را ارائه می‌دهد که دقیقاً برابر با این گواهی است و هنگامی که کارساز قادر به احراز هویت در برابر کلید عمومی موجود در این گواهی باشد، اتصال برقرار خواهد شد.
این گزینه ترجیحی برای گواهی‌های کارساز خودامضاشده است.
هیچ روش دیگری برای اعتبارسنجی گواهی آزموده نخواهد شد و گواهی از نظر اعتبار بررسی نمی‌شود.
نام یک گواهی در قالب PKCS#12 که برای احراز هویت در کارساز استفاده خواهد شد. نام پرونده می‌تواند به صورت مسیر مطلق یا تنها نام پرونده داده شود. در حالت دوم دایرکتوری‌های ~/.davfs2/certs/private و /etc/davfs2/certs/private جستجو خواهند شد.
هشدار: اگر گواهی کلاینت توسط یک CA واسط صادر شده باشد و نه یک CA سطح بالا، مشخصات TLS کلاینت را ملزم می‌کند زنجیره کامل گواهی‌ها را (بدون گواهی CA سطح بالا) ارسال کند. نرم‌افزار davfs2 تنها گواهی کلاینت را ارسال می‌کند. برای دور زدن این مشکل، کارساز باید زنجیره کامل گواهی‌های CA را تا همان CA صادرکننده گواهی کلاینت ذخیره کرده و به آن اعتماد کند.
نام پرونده‌ای که اطلاعات هویتی کارسازها و پراکسی، و گذرواژه‌های رمزگشایی گواهی کلاینت را نگهداری می‌کند. نام باید یک مسیر مطلق باشد. پرونده باید تنها توسط مالک قابل خواندن و نوشتن باشد (دسترسی 600).
پیش‌فرض: ~/.davfs2/secrets
تنها در پرونده پیکربندی کاربر مجاز است. پرونده سراسری اطلاعات محرمانه سیستم همواره /etc/davfs2/secrets است.
پرسش تعاملی از کاربر برای اطلاعات هویتی و گذرواژه‌ها در صورتی که در secretsfile یافت نشوند. همچنین در صورتی که servercert قابل اعتبارسنجی نباشد از کاربر پرسیده می‌شود. 0 = خیر، 1 = بله.
پیش‌فرض: 1
تعیین می‌کند آیا پرونده‌ها هنگام باز شدن برای نوشتن روی کارساز قفل شوند یا خیر. 0 = خیر، 1 = بله.
پیش‌فرض: 1
رشته‌ای که برای شناسایی مالک یک قفل به کارساز ارسال می‌شود. اگر یک منبع WebDAV هم‌زمان توسط کلاینت‌های مختلف با اطلاعات هویتی یکسان استفاده می‌شود، باید مقادیر متفاوتی برای lock_owner انتخاب شوند.
پیش‌فرض: نام کاربری موجود در اطلاعات هویتی
مدت زمان بر حسب ثانیه که قفل‌ها باید معتبر باشند، پیش از آنکه کارساز آن‌ها را حذف کند. کارساز ممکن است این مقدار را نادیده بگیرد و زمان انقضای خود را تنظیم کند.
پیش‌فرض: 1800
تعداد ثانیه‌های مانده به منقضی شدن قفل که mount.davfs تلاش خواهد کرد قفل را تازه‌سازی کند. این مقدار باید به طور محسوسی بیشتر از delay_upload باشد.
پیش‌فرض: 60
برای جلوگیری از بارگذاری پرونده‌های بزرگی که ممکن است توسط کارساز رد شوند، mount.davfs پیش از بارگذاری از هدر expect: 100-continue برای دریافت تأییدیه از کارساز استفاده می‌کند. همه کارسازها این هدر را درک نمی‌کنند. 0 = خیر، 1 = بله.
پیش‌فرض: 0
برخی کارسازها هدرهای If-Match و If-None-Match را به درستی پردازش نمی‌کنند. این گزینه به mount.davfs می‌گوید که به جای این هدرها از HEAD استفاده کند. 0 = خیر، 1 = بله.
پیش‌فرض: 0
کارسازهای محبوب هرگاه نتوانند یک etag قوی محاسبه کنند، یک etag ضعیف ارسال می‌کنند. این etag ضعیف هرگز معتبر نخواهد بود، اما پس از یک ثانیه به صورت خاموش به یک etag معتبر و قوی تبدیل می‌شود. با تنظیم این فلگ روی 1، mount.davfs هرگز از این etagهای ضعیف استفاده نخواهد کرد. اگر این فلگ 0 باشد، نشانگر ضعف حذف شده و فرض می‌شود که etag قوی است. در این حالت مقداری خطر بروز مشکل Lost-Update (به‌روزرسانی از دست‌رفته) وجود دارد، اما هنگام استفاده از قفل‌ها به حداقل می‌رسد.
زمانی که نمی‌توانید از قفل‌ها استفاده کنید و خطر دسترسی هم‌زمان به همان منبع وجود دارد، باید این گزینه را فعال کنید. در این حالت، etag اصلاً استفاده نمی‌شود و منبع قابل نگهداری در حافظه نهان نخواهد بود.
0 = خیر، 1 = بله.
پیش‌فرض: 0
برخی کارسازها تنها زمانی کار می‌کنند که اجازه تنظیم کوکی را داشته باشند و این کوکی در درخواست‌های بعدی بازگردانده شود. این گزینه تعداد کوکی‌هایی را تعیین می‌کند که مایل به پذیرش آن‌ها هستید تا در درخواست‌های بعدی گنجانده شوند. نرم‌افزار davfs2 تنها به نام و مقدار کوکی توجه می‌کند و تمام ویژگی‌های احتمالی دیگر را نادیده می‌گیرد.
پیش‌فرض: 0
اگر گزینه if_match_bug تنظیم شده باشد: از درخواست‌های HEAD برای بررسی وجود یا تغییر پرونده استفاده می‌کند تا از رونویسی ناخواسته آنچه شخص دیگری تغییر داده جلوگیری شود. اگر گزینه if_match_bug برابر 0 باشد هیچ تأثیری ندارد. تنها در صورتی باید آن را روی 0 تنظیم کنید که دسترسی هم‌زمان به کارساز وجود نداشته باشد. 0 = خیر، 1 = بله.
پیش‌فرض: 1
برخی کارسازها اطلاعات نادرستی درباره قابلیت‌های خود در هدر DAV ارسال می‌کنند. در این حالت هدر باید نادیده گرفته شود.
پیش‌فرض: 0
استفاده از فشرده‌سازی gzip برای دریافت پرونده‌ها، در صورتی که توسط کارساز پشتیبانی شود. بارگذاری‌ها همچنان غیرفشرده خواهند بود.
پیش‌فرض: 0
گزارش شده است که برخی کارسازها هنگامی که ویژگی‌های Etag و Last-Modified درخواست می‌شوند، به طور چشمگیری کند می‌شوند. این گزینه مجموعه ویژگی‌های WebDAV درخواست‌شده از کارساز را به حداقل مجموعه ممکن کاهش می‌دهد. اگر سیستم‌فایل شما برای خواندن و نوشتن استفاده می‌شود از آن استفاده نکنید. بدون Etag یا Last-Modified نرم‌افزار davfs2 قادر به بررسی تغییرات روی کارساز نخواهد بود که ممکن است منجر به دریافت‌های غیرضروری و به‌روزرسانی‌های از دست‌رفته شود. این گزینه همچنین عملاً نگهداری پرونده‌ها در حافظه نهان را غیرفعال می‌کند زیرا پرونده‌های موجود در حافظه نهان قابل استفاده مجدد نخواهند بود.
پیش‌فرض: 0
اگر کارساز یک درخواست GET را به یک منبع دیگر (احتمالاً روی یک کارساز دیگر) تغییر مسیر دهد، این تغییر مسیر دنبال شود.
در حال حاضر محدودیت‌هایی وجود دارد: تمام تغییر مسیرها به عنوان تغییر مسیرهای موقت در نظر گرفته می‌شوند؛ اگر کارساز جدید نیاز به احراز هویت داشته باشد از همان اطلاعات هویتی کارساز اصلی استفاده می‌شود؛ اگر اتصال روی TLS باشد، گواهی کارساز در برابر CAهای معتمد شناخته‌شده برای سیستم بررسی خواهد شد؛ گواهی‌های کارساز و گواهی‌های کلاینت پیکربندی‌شده توسط کاربر برای کارساز جدید استفاده نمی‌شوند.
پیش‌فرض: 0
شیرپوینت (SharePoint) نویسه‌های UTF8 را در داخل عنصر href به درستی انکود نمی‌کند. به همین دلیل برخی پرونده‌ها به دلیل نقض قوانین توسط عنصر href نامرئی هستند. کتابخانه Neon نسخه 0.31 و جدیدتر راهکاری برای این باگ SharePoint دارد. این گزینه این راهکار را فعال می‌کند.
پیش‌فرض: 0
هنگام استخراج نام پرونده‌ها از بخش مسیر URL، دیمن mount.davfs فرض می‌کند که آن‌ها با این مجموعه نویسه کدگذاری شده‌اند و نام پرونده‌ها را به مجموعه نویسه محلی ترجمه می‌کند. این موضوع درباره کدگذاری محتوای پرونده یا قوانین گریز HTTP نیست.
در HTTP هیچ روشی برای آگاهی از کدگذاری نویسه‌های مؤلفه مسیر وجود ندارد. حتی ممکن است کدگذاری‌های متفاوتی در همان مسیر وجود داشته باشد، زیرا کدگذاری نام پرونده‌ها اغلب توسط کلاینت‌هایی که آن‌ها را ایجاد کرده‌اند تعیین می‌شود. امروزه بهترین کار استفاده انحصاری از کدگذاری UTF-8 و عدم انجام تبدیل است. اگر مطمئن نیستید که همه کلاینت‌ها UTF-8 را درک می‌کنند، نام پرونده‌ها را به us-ascii خالص محدود کنید. هرگز از نویسه‌هایی در نام پرونده‌ها استفاده نکنید که ممکن است عملکرد ویژه‌ای در برخی سیستم‌های عامل داشته باشند (مانند /، : و \).
پیش‌فرض: بدون تبدیل مجموعه نویسه
هنگام ایجاد یک اتصال TCP به کارساز، mount.davfs این تعداد ثانیه را برای پاسخ منتظر می‌ماند پیش از آنکه خطایی را فرض کند. اگر مقدار '0' استفاده شود، هیچ مدیریت وقفه زمانی صریحی تنظیم نمی‌شود و فراخوانی اتصال تنها بر اساس آنچه پشته TCP دیکته می‌کند منقضی خواهد شد.
این پارامتر تنها در صورتی اثرگذار است که نسخه neon مورد استفاده (نسخه neon > 0.26) و سیستم‌عامل از ورودی/خروجی بدون مسدودسازی (non-blocking I/O) پشتیبانی کنند.
پیش‌فرض: 10
مدت زمانی به ثانیه که mount.davfs پیش از فرض خطا، منتظر پاسخی از کارساز می‌ماند.
پیش‌فرض: 30
هنگامی که mount.davfs نتواند به کارساز دسترسی پیدا کند، پس از retry ثانیه دوباره تلاش خواهد کرد. برای تلاش‌های مجدد بعدی، این بازه تا max_retry ثانیه افزایش خواهد یافت.
پیش‌فرض: 30
حداکثر مقدار بازه تلاش مجدد.
پیش‌فرض: 300
هنگامی که بارگذاری یک پرونده تغییریافته به طور موقت با شکست مواجه شود، mount.davfs با بازه‌های افزایشی تلاش مجدد خواهد کرد، اما نه بیشتر از این مقدار.
با یک اتصال ضعیف، این امر ترافیک اضافی ایجاد خواهد کرد. برای کاهش ترافیک ناشی از تلاش‌های ناموفق می‌توان گزینه use_expect100 را تنظیم کرد. اما لطفاً آن را بیازمایید؛ بیشتر پراکسی‌ها و برخی کارسازها از این هدر پشتیبانی نمی‌کنند.
پیش‌فرض: 15
کارساز شما ممکن است برای انجام آنچه می‌خواهید انتظار هدرهای خاصی را داشته باشد. برخلاف سایر گزینه‌ها، این گزینه دو مقدار می‌گیرد: نام هدر و مقدار آن. به نظر می‌رسد برخی از بک‌اندهای ASP برای IIS نیازمند هدر خاص مایکروسافت "Translate: F" هستند. می‌توانید آن را به این صورت بیفزایید:
add_header Translate F
دیمن mount.davfs هدر "Translate: F" را به تمام درخواست‌ها اضافه خواهد کرد.
این گزینه تجمعی است. می‌توانید بیش از یک گزینه add_header وارد کنید و همه آن‌ها افزوده خواهند شد. همچنین گزینه‌های add_header از /etc/davfs2/davfs2.conf و ~/.davfs2/davfs2.conf ادغام می‌شوند.

هر سیستم‌فایل متصل‌شده davfs2 دارای یک دایرکتوری برای ذخیره نسخه‌های پشتیبان پرونده‌هایی است که امکان ذخیره مجدد آن‌ها روی کارساز وجود نداشته است. این گزینه نام این دایرکتوری را تعیین می‌کند. شما باید به طور منظم این دایرکتوری را بررسی کنید.
پیش‌فرض: lost+found
دایرکتوری‌ای که mount.davfs پرونده‌های حافظه نهان را در آن ذخیره می‌کند. برای هر نقطه اتصال یک زیردایرکتوری ایجاد خواهد شد.
در پرونده پیکربندی سراسری سیستم، این گزینه حافظه نهان سراسری سیستم را تنظیم می‌کند که توسط کاربر ریشه استفاده می‌شود. در پرونده پیکربندی کاربر، حافظه نهان مورد استفاده آن کاربر را تنظیم می‌کند.
پیش‌فرض‌ها: /var/cache/davfs2 و ~/.davfs2/cache
میزان فضای دیسک به مگابایت (MiByte) که می‌تواند استفاده شود. mount.davfs همواره فضای کافی برای نگهداری پرونده‌های باز در حافظه نهان اختصاص می‌دهد و در صورت لزوم این مقدار را نادیده می‌گیرد.
پیش‌فرض: 50
دیمن mount.davfs یک جدول درهم‌سازی با یک مدخل برای هر پرونده یا دایرکتوری شناخته‌شده نگهداری می‌کند. این گزینه تعداد مدخل‌های موجود در این جدول را تعیین می‌کند. برای سیستم‌فایل‌های بزرگ (بیش از چند صد پرونده) افزایش این عدد ممکن است سرعت عملیات پرونده را افزایش دهد. مقدار باید توانی از ۲ باشد.
پیش‌فرض: 1024
پس از اینکه mount.davfs اطلاعات مربوط به پرونده‌ها را در یک دایرکتوری دریافت کرد، آن را برای این مدت زمان بر حسب ثانیه معتبر در نظر می‌گیرد. نکته: این امر بر باز کردن پرونده‌ها و خواندن یک دایرکتوری توسط یک برنامه کاربردی تأثیری ندارد.
پیش‌فرض: 60
هنگامی که یک پرونده یا دایرکتوری توسط یک برنامه کاربردی باز می‌شود، mount.davfs ابتدا کارساز را برای نسخه جدیدتر بررسی می‌کند. اما برخی برنامه‌های کاربردی فراخوانی‌های باز کردن را روی همان پرونده در توالی‌های زمانی کوتاه انجام می‌دهند. برای جلوگیری از ترافیک غیرضروری، mount.davfs این تعداد ثانیه منتظر می‌ماند پیش از آنکه درخواست جدیدی برای همان اطلاعات ارسال کند.
پیش‌فرض: 1
هنگامی که یک پرونده تغییریافته بسته می‌شود، mount.davfs این تعداد ثانیه پیش از بارگذاری آن روی کارساز منتظر می‌ماند. این کار از بارگذاری پرونده‌های موقتی که بلافاصله پس از بسته شدن حذف می‌شوند جلوگیری می‌کند. اگر نیاز دارید که پرونده‌ها بلافاصله پس از بسته شدن روی کارساز ظاهر شوند، این گزینه را روی 0 تنظیم کنید.
پیش‌فرض: 10
هنگامی که یک پرونده باز می‌شود، mount.davfs باید کارساز را بررسی کند که آیا نسخه جدیدتری وجود دارد یا خیر. رابط‌های کاربری گرافیکی تمایل دارند هر پرونده‌ای را باز کنند که این امر سرعت کار را برای دایرکتوری‌های بزرگ به شدت کاهش می‌دهد. با این گزینه، mount.davfs تلاش می‌کند تا این اطلاعات را از تمام پرونده‌های موجود در یک دایرکتوری با یک درخواست PROPFIND دریافت کند. 0 = خیر، 1 = بله.
پیش‌فرض: 0
نرم‌افزار davfs2 اطلاعات مربوط به پرونده‌ها و دایرکتوری‌ها را در حافظه کاری نگه می‌دارد. این اطلاعات تا زمانی که سیستم‌فایل متصل است و پرونده حذف نشده است در آنجا باقی می‌مانند. به همین دلیل مصرف حافظه توسط davfs2 در طول زمان افزایش می‌یابد و ممکن است davfs2 را کند کند. با تنظیم این گزینه روی 1، davfs2 به طور منظم حافظه را از اطلاعاتی که برای مدتی استفاده نشده‌اند پاکسازی می‌کند. 0 = خیر، 1 = بله.
هشدار: بیشتر ویژگی‌های پرونده تنها به صورت محلی نگهداری می‌شوند زیرا ویژگی WebDAV متناظری وجود ندارد. بنابراین اگر کاربران ویژگی‌ها (مالک، گروه، بیت‌های دسترسی) را به صورت محلی تغییر دهند، این تغییرات از دست خواهند رفت و مقادیر ویژگی به مقادیر پیش‌فرض بازنشانی می‌شوند.
پیش‌فرض: 0

ارسال پیام‌های اشکال‌زدایی به دیمن syslog. مقدار مشخص می‌کند چه نوع اطلاعاتی باید ثبت شوند. پیام‌ها با دسته‌بندی LOG_DAEMON و اولویت LOG_DEBUG ارسال می‌شوند. این امر به پیکربندی دیمن syslog بستگی دارد که پیام‌ها به کجا بروند (احتمالاً /var/log/messages، /var/log/syslog یا /var/log/daemon.log). اینکه آیا پیام‌های اشکال‌زدایی مربوط به HTTP در دسترس هستند یا خیر به کتابخانه neon شما بستگی دارد.
برخلاف سایر گزینه‌ها، این گزینه تجمعی است. اگر چندین ورودی debug با مقادیر مختلف وجود داشته باشد، همه آن‌ها اعمال خواهند شد. همچنین گزینه‌های debug از /etc/davfs2/davfs2.conf و ~/.davfs2/davfs2.conf ادغام می‌شوند.
نکته: پیام‌های اشکال‌زدایی باعث رشد سریع پرونده‌های لاگ می‌شوند. هرگز از این گزینه در استفاده عادی از mount.davfs استفاده نکنید.
پیش‌فرض: بدون پیام اشکال‌زدایی
مقادیر شناخته‌شده:
گزینه‌های خط فرمان و پیکربندی.
فراخوانی‌های صعودی (upcalls) از سیستم‌فایل هسته.
عملیات حافظه نهان مانند افزودن و حذف گره‌ها.
هدرهای HTTP.
تجزیه بدنه XML درخواست‌های WebDAV.
مذاکره احراز هویت.
اطلاعات مربوط به قفل‌ها.
موارد مربوط به TLS/SSL مانند گواهی‌ها.
بدنه کامل پاسخ‌های HTTP.
همچنین چاپ اطلاعات محرمانه که معمولاً حذف یا پنهان می‌شوند.
شامل config، kernel، cache و http.

این صفحه راهنما توسط Werner Baumann <werner.baumann@onlinehome.de> نوشته شده است.

https://github.com/alisarctl/davfs2

mount.davfs(8), umount.davfs(8), mount(8), umount(8), fstab(5)

2020-08-06 davfs2