هنگام نمایش ویژگی‌های نشست/کاربر/جایگاه، نمایش را به ویژگی‌های خاصی که به عنوان آرگومان مشخص شده محدود می‌کند. اگر مشخص نشود، تمام ویژگی‌های مقداردهی‌شده نمایش داده می‌شوند. آرگومان باید یک نام ویژگی باشد، مانند "Sessions". اگر بیش از یک بار مشخص شود، تمام ویژگی‌ها با نام‌های مشخص‌شده نمایش داده می‌شوند.

هنگام نمایش ویژگی‌های نشست/کاربر/جایگاه، فقط مقدار را چاپ می‌کند و از نام ویژگی و "=" صرف‌نظر می‌کند.

افزوده شده در نسخه 230.

هنگام نمایش ویژگی‌های نشست/کاربر/جایگاه، تمام ویژگی‌ها را صرف‌نظر از اینکه مقداردهی شده‌اند یا نه نشان می‌دهد.

ورودی‌های درخت فرایند را کوتاه (با سه نقطه) نمی‌کند.

افزوده شده در نسخه 198.

هنگام استفاده با kill-session، انتخاب می‌کند که کدام فرایندها متوقف شوند. یکی از مقادیر "leader" یا "all" را می‌پذیرد تا مشخص کند فقط فرایند رهبر نشست متوقف شود یا تمام فرایندهای نشست. در صورت حذف، پیش‌فرض all است.

افزوده شده در نسخه 252.

هنگام استفاده با kill-session یا kill-user، انتخاب می‌کند که کدام سیگنال به فرایندهای انتخاب‌شده ارسال شود. باید یکی از مشخص‌کننده‌های سیگنال شناخته‌شده باشد، مانند SIGTERM، SIGINT یا SIGSTOP. در صورت حذف، پیش‌فرض SIGTERM است.

مقدار ویژه "help" فهرستی از مقادیر شناخته‌شده را نمایش داده و برنامه فوراً خارج می‌شود، و مقدار ویژه "list" مقادیر شناخته‌شده را به همراه شماره‌های عددی سیگنال فهرست کرده و برنامه فوراً خارج می‌شود.

هنگام استفاده با user-status و session-status، تعداد خطوط ژورنال را برای نمایش کنترل می‌کند که از جدیدترین‌ها شمارش می‌شود. یک آرگومان عدد صحیح مثبت می‌پذیرد. پیش‌فرض 10 است.

افزوده شده در نسخه 219.

هنگام استفاده با user-status و session-status، قالب‌بندی ورودی‌های ژورنال نمایش داده شده را کنترل می‌کند. برای انتخاب‌های موجود، به journalctl(1) مراجعه کنید. پیش‌فرض "short" است.

افزوده شده در نسخه 219.

عملیات را از راه دور اجرا می‌کند. یک نام میزبان، یا یک نام کاربری و نام میزبان که با "@" از هم جدا شده‌اند را برای اتصال مشخص کنید. نام میزبان به طور اختیاری می‌تواند دارای پسوند پورتی باشد که ssh روی آن گوش می‌دهد (با ":" جدا می‌شود)، و سپس نام کانتینر (با "/" جدا می‌شود) که مستقیماً به کانتینر خاصی روی میزبان مشخص‌شده متصل می‌شود. این گزینه از SSH برای گفتگو با نمونه مدیر ماشین راه دور استفاده می‌کند. نام‌های کانتینر را می‌توان با machinectl -H HOST برشمرد. آدرس‌های IPv6 را درون براکت قرار دهید.

عملیات را روی یک کانتینر محلی اجرا می‌کند. نام یک کانتینر را برای اتصال مشخص کنید، که به صورت اختیاری می‌تواند با یک نام کاربری برای اتصال به عنوان آن کاربر و یک نویسه جداکننده "@" پیشوند شود. اگر رشته ویژه ".host" به جای نام کانتینر استفاده شود، اتصالی به سیستم محلی برقرار می‌شود (که برای اتصال به گذرگاه کاربری یک کاربر خاص مفید است: "--user --machine=lennart@.host"). اگر ساختار "@" استفاده نشود، اتصال به عنوان کاربر root برقرار می‌شود. اگر ساختار "@" استفاده شود، طرف چپ یا طرف راست ممکن است حذف شوند (اما نه هر دو) که در این صورت نام کاربر محلی و ".host" ضمنی در نظر گرفته می‌شوند.

از کاربر برای احراز هویت در عملیات‌های دارای امتیاز ویژه درخواست نمی‌کند.

خروجی را به یک صفحه‌بند (pager) هدایت نمی‌کند.

راهنما (legend) یعنی سربرگ ستون‌ها و پانویس با راهنمایی‌ها را چاپ نمی‌کند.

خروجی را با قالب JSON نمایش می‌دهد. یکی از مقادیر "short" (برای کوتاه‌ترین خروجی ممکن بدون هیچ فاصله خالی یا خطوط جدید اضافی)، "pretty" (برای نسخه زیبای همان، همراه با تورفتگی و خطوط جدید) یا "off" (برای غیرفعال کردن خروجی JSON، که پیش‌فرض است) را انتظار دارد.

معادل --json=pretty در صورت اجرا در یک ترمینال، و --json=short در غیر این صورت.

یک متن راهنمای کوتاه را چاپ کرده و خارج می‌شود.

یک رشته نسخه کوتاه را چاپ کرده و خارج می‌شود.

$ loginctl user-status
fatima (1005)
           Since: Sat 2016-04-09 14:23:31 EDT; 54min ago
           State: active
        Sessions: 5 *3
            Unit: user-1005.slice
                  ├─user@1005.service
                    ...
                  ├─session-3.scope
                    ...
                  └─session-5.scope
                    ├─3473 login -- fatima
                    └─3515 -zsh
Apr 09 14:40:30 laptop login[2325]: pam_unix(login:session):
                       session opened for user fatima by LOGIN(uid=0)
Apr 09 14:40:30 laptop login[2325]: LOGIN ON tty3 BY fatima

حداکثر سطح ثبت وقایع (لاگ) برای پیام‌های منتشرشده (پیام‌های با سطح لاگ بالاتر، یعنی با اهمیت کمتر، نادیده گرفته خواهند شد). فهرستی از مقادیر جداشده با کاما را می‌پذیرد. یک مقدار می‌تواند یکی از موارد زیر باشد (به ترتیب کاهش اهمیت): emerg، alert، crit، err، warning، notice، info، debug یا یک عدد صحیح در محدوده 0...7. برای اطلاعات بیشتر به syslog(3) مراجعه کنید. هر مقدار می‌تواند به صورت اختیاری با یکی از پیشوندهای console، syslog، kmsg یا journal همراه با یک دو نقطه (:) مشخص شود تا حداکثر سطح لاگ را برای آن مقصد لاگ خاص تعیین کند (برای مثال SYSTEMD_LOG_LEVEL=debug,console:info مشخص می‌کند که لاگ در سطح debug باشد مگر هنگام ثبت در کنسول که باید در سطح info باشد). توجه داشته باشید که حداکثر سطح لاگ سراسری بر حداکثر سطوح لاگِ هر مقصد اولویت دارد.

یک مقدار بولی. اگر درست باشد، پیام‌های نوشته‌شده در tty بر اساس اولویت رنگی خواهند شد.

این تنظیم تنها زمانی مفید است که پیام‌ها مستقیماً در ترمینال نوشته شوند، زیرا journalctl(1) و سایر ابزارهایی که لاگ‌ها را نمایش می‌دهند، خودشان پیام‌ها را بر اساس سطح لاگ رنگی می‌کنند.

یک مقدار بولی. اگر درست باشد، پیام‌های لاگ کنسول با یک برچسب زمانی پیشوند می‌شوند.

این تنظیم تنها زمانی مفید است که پیام‌ها مستقیماً در ترمینال یا یک فایل نوشته شوند، زیرا journalctl(1) و سایر ابزارهایی که لاگ‌ها را نمایش می‌دهند، خودشان برچسب‌های زمانی را بر اساس متادیتای ورودی پیوست می‌کنند.

یک مقدار بولی. اگر درست باشد، پیام‌ها با نام فایل و شماره خط در کد منبع که پیام از آنجا سرچشمه گرفته است پیشوند می‌شوند.

توجه داشته باشید که مکان لاگ اغلب به عنوان متادیتا به ورودی‌های ژورنال ضمیمه می‌شود. با این حال، درج مستقیم آن در متن پیام می‌تواند هنگام اشکال‌زدایی برنامه‌ها راحت باشد.

یک مقدار بولی. اگر درست باشد، پیام‌ها با شناسه عددی ریسه جاری (TID) پیشوند می‌شوند.

توجه داشته باشید که این اطلاعات به هر حال به عنوان متادیتا به ورودی‌های ژورنال پیوست می‌شود. با این حال، درج مستقیم آن در متن پیام می‌تواند هنگام اشکال‌زدایی برنامه‌ها راحت باشد.

مقصد پیام‌های لاگ. یکی از مقادیر console (ثبت در tty متصل‌شده)، console-prefixed (ثبت در tty متصل‌شده اما با پیشوندهایی که سطح لاگ و "facility" را مشخص می‌کنند، به syslog(3) مراجعه کنید)، kmsg (ثبت در بافر لاگ چرخشی هسته)، journal (ثبت در ژورنال)، journal-or-kmsg (ثبت در ژورنال در صورت در دسترس بودن، و در غیر این صورت در kmsg)، auto (تعیین خودکار مقصد لاگ مناسب، پیش‌فرض)، null (غیرفعال کردن خروجی لاگ).

آیا محدودیت نرخ (ratelimit) روی kmsg اعمال شود یا خیر. یک مقدار بولی می‌پذیرد. پیش‌فرض "true" است. در صورت غیرفعال شدن، systemd پیام‌های نوشته‌شده در kmsg را محدود نمی‌کند.

صفحه‌بندی که هنگام مشخص نشدن --no-pager استفاده می‌شود. در صورت تنظیم بودن $SYSTEMD_PAGER از آن استفاده می‌شود؛ در غیر این صورت از $PAGER استفاده خواهد شد. اگر نه $SYSTEMD_PAGER و نه $PAGER تنظیم نشده باشند، مجموعه‌ای از پیاده‌سازی‌های شناخته‌شده صفحه‌بند به نوبت امتحان می‌شوند، از جمله less(1) و more(1)، تا زمانی که یکی پیدا شود. اگر هیچ پیاده‌سازی صفحه‌بندی پیدا نشود، هیچ صفحه‌بندی فراخوانی نمی‌شود. تنظیم این متغیرهای محیطی روی یک رشته خالی یا مقدار "cat" معادل ارسال --no-pager است.

نکته: اگر $SYSTEMD_PAGERSECURE تنظیم نشده باشد، $SYSTEMD_PAGER و $PAGER فقط برای غیرفعال کردن صفحه‌بند (با "cat" یا "") می‌توانند استفاده شوند، و در غیر این صورت نادیده گرفته می‌شوند.

لغو گزینه‌های ارسالی به less (به طور پیش‌فرض "FRSXMK").

کاربران ممکن است بخواهند دو گزینه را به ویژه تغییر دهند:

K

X

توجه داشته باشید که تنظیم متغیر محیطی معمولی $LESS هیچ تاثیری برای فراخوانی‌های less توسط ابزارهای systemd ندارد.

برای توضیحات بیشتر به less(1) مراجعه کنید.

لغو مجموعه نویسه (charset) ارسالی به less (به طور پیش‌فرض "utf-8"، اگر ترمینال فراخواننده به عنوان سازگار با UTF-8 تشخیص داده شود).

توجه داشته باشید که تنظیم متغیر محیطی معمولی $LESSCHARSET هیچ تاثیری برای فراخوانی‌های less توسط ابزارهای systemd ندارد.

دستورات رایج صفحه‌بند مانند less(1)، علاوه بر «صفحه‌بندی»، یعنی پیمایش در خروجی، از باز کردن یا نوشتن در فایل‌های دیگر و اجرای دستورات دلخواه شل پشتیبانی می‌کنند. هنگامی که دستورات با امتیازات بالا، به عنوان مثال تحت sudo(8) یا pkexec(1) فراخوانی می‌شوند، صفحه‌بند به یک مرز امنیتی تبدیل می‌شود. باید دقت شود که تنها برنامه‌هایی با قابلیت‌های کاملاً محدود به عنوان صفحه‌بند استفاده شوند، و ویژگی‌های تعاملی ناخواسته مانند باز کردن یا ایجاد فایل‌های جدید یا شروع زیرفرایندها مجاز نباشند. «حالت امن» برای صفحه‌بند ممکن است همان‌طور که در زیر توضیح داده شده فعال شود، اگر صفحه‌بند از آن پشتیبانی کند (بیشتر صفحه‌بندها به شیوه‌ای نوشته نشده‌اند که این موضوع را در نظر بگیرند). توصیه می‌شود یا صراحتاً «حالت امن» را فعال کنید یا با استفاده از --no-pager یا PAGER=cat هنگام اجازه دادن به کاربران غیرقابل اعتماد برای اجرای دستورات با امتیازات بالا، صفحه‌بند را کاملاً غیرفعال نمایید.

این گزینه یک آرگومان بولی می‌پذیرد. هنگامی که روی درست تنظیم شود، «حالت امن» صفحه‌بند فعال می‌شود. در «حالت امن»، هنگام فراخوانی صفحه‌بند LESSSECURE=1 تنظیم خواهد شد، که به صفحه‌بند دستور می‌دهد دستوراتی را که فایل‌های جدید باز می‌کنند یا ایجاد می‌کنند یا زیرفرایندهای جدید آغاز می‌کنند غیرفعال کند. در حال حاضر فقط less(1) شناخته شده است که این متغیر را درک می‌کند و «حالت امن» را پیاده‌سازی می‌نماید.

هنگامی که روی نادرست تنظیم شود، هیچ محدودیتی بر صفحه‌بند اعمال نمی‌شود. تنظیم SYSTEMD_PAGERSECURE=0 یا حذف نکردن آن از متغیرهای محیطی به ارث رسیده ممکن است به کاربر اجازه دهد دستورات دلخواه را اجرا کند.

هنگامی که $SYSTEMD_PAGERSECURE تنظیم نشده باشد، ابزارهای systemd تلاش می‌کنند تا به طور خودکار تشخیص دهند که آیا «حالت امن» باید فعال شود و آیا صفحه‌بند از آن پشتیبانی می‌کند یا خیر. اگر UID مؤثر با مالک نشست ورود یکسان نباشد، به geteuid(2) و sd_pid_get_owner_uid(3) مراجعه کنید، یا هنگام اجرا تحت sudo(8) یا ابزارهای مشابه ($SUDO_UID تنظیم شده باشد [1]). در این موارد، SYSTEMD_PAGERSECURE=1 تنظیم می‌شود و صفحه‌بندهایی که پیاده‌سازی «حالت امن» در آن‌ها شناخته‌شده نیست اصلاً استفاده نخواهند شد. توجه داشته باشید که این تشخیص خودکار فقط متداول‌ترین سازوکارهای ارتقای امتیازات را پوشش می‌دهد و برای راحتی کار در نظر گرفته شده است. توصیه می‌شود صراحتاً $SYSTEMD_PAGERSECURE را تنظیم کرده یا صفحه‌بند را غیرفعال کنید.

توجه داشته باشید که اگر متغیرهای $SYSTEMD_PAGER یا $PAGER قرار است رعایت شوند، به جز برای غیرفعال کردن صفحه‌بند، $SYSTEMD_PAGERSECURE نیز باید تنظیم شده باشد.

یک آرگومان بولی، یا یک مقدار ویژه می‌پذیرد. به طور پیش‌فرض (تنظیم‌نشده)، systemd و ابزارهای مرتبط در صورت امکان از رنگ‌ها در خروجی خود استفاده خواهند کرد. اگر $COLORTERM روی "truecolor" یا "24bit" تنظیم شده باشد، رنگ‌های 24 بیتی فعال می‌شوند، در غیر این صورت 256 رنگ، مگر اینکه $NO_COLOR یا $TERM نشان دهد رنگ‌ها غیرفعال هستند.

true

false

"16", "256", "24bit"

"auto-16", "auto-256", "auto-24bit"

مقدار باید یک بولی باشد. کنترل می‌کند که آیا پیوندهای قابل کلیک در خروجی برای شبیه‌سازهای ترمینالی که از این قابلیت پشتیبانی می‌کنند تولید شود یا خیر. این گزینه را می‌توان برای لغو تصمیمی که systemd بر اساس $TERM و سایر شرایط می‌گیرد تعیین کرد.