نام (NAME)

lvresize - تغییر و تنظیم مجدد اندازه حجم منطقی در LVM

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

lvresize [گزینه‌ها] حجم_منطقی

--alloc contiguous|cling|cling_by_tags|normal|anywhere|inherit
-A|--autobackup y|n
--commandprofile String
--config String
-d|--debug
--devices PV
--devicesfile String
--driverloaded y|n
-l|--extents [+|-]Number[PERCENT]
-f|--force
--fs String
--fsmode String
-h|--help
--journal String
--lockopt String
--longhelp
-n|--nofsck
--nohints
--nolocking
--nosync
--noudevsync
--poolmetadatasize [+]Size[m|UNIT]
--profile String
-q|--quiet
--reportformat basic|json|json_std
-r|--resizefs
-L|--size [+|-]Size[m|UNIT]
-i|--stripes Number
-I|--stripesize Size[k|UNIT]
-t|--test
--type linear|striped|snapshot|raid|mirror|thin|thin-pool|vdo|vdo-pool|cache|cache-pool|writecache
-v|--verbose
--version
-y|--yes

توضیحات (DESCRIPTION)

دستور lvresize اندازه یک حجم منطقی را افزایش یا کاهش می‌دهد و با استفاده از گزینه -r می‌تواند اندازه سیستم فایل درون آن را نیز به طور همزمان هماهنگ کند. دستور lvresize همانند دستورات lvextend و lvreduce عمل تغییر اندازه حجم منطقی را به انجام می‌رساند. برای اطلاعات بیشتر به lvextend(8) و lvreduce(8) مراجعه کنید.

در بخش نحوه استفاده در زیر، گزینه --size Size می‌تواند با --extents Number جایگزین شود. توضیحات هر دو را در بخش گزینه‌ها ببینید.

نحوه استفاده (USAGE)

تغییر اندازه یک حجم منطقی بر مبنای اندازه تعیین‌شده:

lvresize -L|--size [+|-]Size[m|UNIT] LV

—

تغییر اندازه یک حجم منطقی با استفاده از اکستنت‌های فیزیکی مشخص دیسک‌ها:

lvresize LV PV ...

—

تغییر اندازه متادیتای استخر (pool metadata SubLV) بر مبنای اندازه مشخص:

lvresize --poolmetadatasize [+]Size[m|UNIT] LV1

—

گزینه‌های مشترک برای این دستور:

گزینه‌های عمومی برای lvm:

گزینه‌ها (OPTIONS)

--alloc contiguous|cling|cling_by_tags|normal|anywhere|inherit
خط‌مشی تخصیص اکستنت‌های فیزیکی (PE) از گروه حجم (VG) را تعیین می‌کند. هر VG و LV دارای یک خط‌مشی تخصیص است که می‌توان آن را با vgchange یا lvchange تغییر داد، یا به شکل موقت در خط فرمان لغو (override) نمود. مقدار normal قواعد معمول را اعمال می‌کند، مانند عدم قرار دادن stripeهای موازی بر روی یک PV یکسان. مقدار inherit خط‌مشی تعیین‌شده در VG را به LV اعمال می‌کند. مقدار contiguous مستلزم آن است که PEهای جدید دقیقاً در مجاورت و پیوسته با PEهای موجود قرار گیرند. مقدار cling اکستنت‌های فیزیکی جدید را روی همان PV قرار می‌دهد که PEهای موجود در همان stripe از حجم منطقی قرار دارند. اگر PEهای کافی برای تخصیص وجود داشته باشد اما خط‌مشی normal از آنها استفاده نکند، حالت anywhere از آنها بهره می‌گیرد حتی اگر باعث کاهش کارایی شود (مثلاً با قرار دادن دو stripe روی یک دیسک فیزیکی یکسان). همچنین می‌توان از آرگومان‌های اختیاری PV در خط فرمان برای محدود کردن دیسک‌های فیزیکی مورد استفاده جهت تخصیص استفاده کرد. برای اطلاعات بیشتر در مورد تخصیص فضا، به lvm(8) مراجعه فرمایید.

-A|--autobackup y|n
تعیین می‌کند که آیا پس از اعمال تغییرات، از متادیتا به طور خودکار نسخه پشتیبان تهیه شود یا خیر. فعال نگه‌داشتن این قابلیت اکیداً توصیه می‌شود! برای اطلاعات بیشتر به vgcfgbackup(8) مراجعه نمایید.

--commandprofile String
مشخص کردن پروفایل دستوری برای اعمال تنظیمات و پیکربندی دستور. برای اطلاعات بیشتر درباره پروفایل‌ها به lvm.conf(5) مراجعه کنید.

--config String
اعمال تنظیمات پیکربندی سفارشی برای دستور که تنظیمات موجود در lvm.conf(5) را لغو می‌کند. آرگومان رشته‌ای از قالب مشابه lvm.conf(5) پیروی می‌کند یا می‌تواند از ساختار section/field استفاده کند. برای اطلاعات بیشتر درباره پیکربندی به lvm.conf(5) مراجعه کنید.

-d|--debug ...
تنظیم سطح اشکال‌زدایی (debug). برای افزایش جزئیات پیام‌های ارسالی به فایل وقایع (log) یا سرویس syslog (در صورت فعال بودن)، بین ۱ تا ۶ بار تکرار کنید.

--devices PV
دستگاه‌هایی را که برای این دستور قابل مشاهده و دسترسی هستند محدود می‌کند. دستگاه‌هایی که در این لیست نباشند مفقود فرض خواهند شد. این گزینه می‌تواند تکرار شود یا فهرستی از دستگاه‌ها با کاما جدا شده را بپذیرد. این گزینه فایل devices را لغو می‌کند.

--devicesfile String
نام فایلی که حاوی فهرست دستگاه‌های مجاز برای استفاده توسط LVM است. این فایل باید در مسیر /etc/lvm/devices/ موجود باشد و توسط دستور lvmdevices(8) مدیریت می‌شود. استفاده از این گزینه، تنظیمات devices/devicesfile و devices/use_devicesfile در lvm.conf(5) را نادیده می‌گیرد.

--driverloaded y|n
چنانچه بر روی n تنظیم شود، دستور تلاشی برای استفاده از رابط درایور هسته device-mapper انجام نخواهد داد. این گزینه صرفاً برای مقاصد آزمایش و خطایابی کاربرد دارد.

-l|--extents [+|-]Number[PERCENT]
اندازه جدید حجم منطقی (LV) را بر حسب تعداد اکستنت‌های منطقی تعیین می‌کند. گزینه‌های --size و --extents روش‌های جایگزین برای تعیین اندازه هستند. در صورتی که داده‌های افزونه (redundant) برای سطوح مختلف RAID نیاز باشد، تعداد کل اکستنت‌های فیزیکی استفاده‌شده بیشتر خواهد بود. ساختار نگارشی جایگزین به کاربر اجازه می‌دهد که اندازه را به شکل درصدی از یک VG، LV یا مجموعه‌ای از دیسک‌های PV مشخص کند: پسوند %VG نشان‌دهنده اندازه کل VG، پسوند %FREE فضای خالی باقیمانده در VG، و پسوند %PVS فضای آزاد در PVهای تعیین‌شده را مشخص می‌کند. برای یک حجم اسنپ‌شات، اندازه می‌تواند به صورت درصدی از کل اندازه حجم منطقی اصلی با پسوند %ORIGIN مشخص گردد (100%ORIGIN کل فضای حجم مبدأ را فراهم می‌آورد). هنگامی که اندازه به صورت درصد مشخص شود، حد بالایی را برای تعداد اکستنت‌های منطقی در حجم جدید معین می‌کند؛ تعداد دقیق اکستنت‌های منطقی تا پیش از اتمام عملیات دستور قطعی نخواهد بود. استفاده از پیشوند مثبت + یا منفی - نشان‌دهنده اندازه نسبی است که به اندازه کنونی افزوده یا از آن کاسته می‌شود.

-f|--force ...
نادیده گرفتن انواع بررسی‌ها، درخواست‌های تایید و محافظت‌های ایمنی. با احتیاط بسیار زیاد استفاده کنید.

--fs String
کنترل نحوه تغییر اندازه سیستم فایل در هنگام تغییر اندازه حجم منطقی:
checksize: اندازه سیستم فایل را بررسی کرده و در صورتی که فضای آزاد کافی وجود داشته باشد و سیستم فایل از فضای کسرشده استفاده نکند، حجم منطقی را کاهش می‌دهد (نیازی به کاهش اندازه سیستم فایل نیست). اگر فضای کسرشده توسط سیستم فایل در حال استفاده باشد، اندازه سیستم فایل یا LV را تغییر نمی‌دهد و با خطا متوقف می‌شود (حالت checksize تنها در زمان کاهش حجم کاربرد دارد و در هنگام افزایش بی‌اثر است).
resize: با فراخوانی دستور اختصاصی همان فایل‌سیستم، اندازه آن را تغییر می‌دهد. این عملیات ممکن است شامل اتصال (mount)، قطع اتصال (unmount) یا اجرای بررسی سلامت دیسک (fsck) باشد. برای کنترل رفتار اتصال گزینه --fsmode و برای غیرفعال‌سازی fsck گزینه --nofsck را ببینید.
resize_fsadm: استفاده از شیوه سنتی فراخوانی ابزار fsadm برای مدیریت سیستم فایل (منسوخ شده است). هشدار: این روش مانع از تخریب سیستم فایل‌های متصل‌نشده توسط lvreduce نمی‌شود (یا سیستم فایل‌های متصل در صورت نادیده گرفتن اعلان‌های تایید).
ignore: تغییر اندازه حجم منطقی بدون بررسی یا اعمال تغییر بر روی سیستم فایل. هشدار: استفاده از این حالت در زمان کاهش حجم ممکن است سبب نابودی سیستم فایل شود.

--fsmode String
کنترل رفتار اتصال (mount) سیستم فایل در زمان تغییر اندازه آن:
manage: در صورت لزوم برای تغییر اندازه، سیستم فایل را متصل یا قطع می‌کند و در پایان می‌کوشد وضعیت اتصال اولیه را بازیابی کند.
nochange: سیستم فایل را متصل یا قطع نمی‌کند؛ اگر برای تغییر اندازه نیاز به تغییر وضعیت اتصال باشد، هیچ تغییری در سیستم فایل یا حجم منطقی اعمال نکرده و دستور با شکست خاتمه می‌یابد.
offline: در صورتی که سیستم فایل متصل باشد، اتصال آن را قطع کرده و در حالت آفلاین اندازه را تغییر می‌دهد. اگر انجام عملیات نیاز به اتصال داشته باشد، تغییری صورت نگرفته و دستور با خطا متوقف می‌شود.

-h|--help
نمایش متن راهنمای خلاصه.

--journal String
ثبت وقایع در ژورنال سیستم‌دی (systemd journal). این گزارش‌ها علاوه بر مواردی است که در تنظیمات log/journal در lvm.conf فعال شده‌اند:
command: ثبت اطلاعات کلی پیرامون دستور اجرا شده.
output: ثبت خروجی استاندارد و پیش‌فرض دستور.
debug: ثبت کامل پیام‌ها و جزئیات اشکال‌زدایی دستور.

--lockopt String
ارسال گزینه‌ها برای موارد ویژه به سرویس قفل‌گذاری متمرکز lvmlockd. برای توضیحات تکمیلی به lvmlockd(8) مراجعه فرمایید.

--longhelp
نمایش متن راهنمای تفصیلی و کامل.

-n|--nofsck
عدم اجرای بررسی سلامت دیسک (fsck) هنگام تغییر اندازه خودکار سیستم فایل با گزینه --resizefs.

--nohints
صرف‌نظر از فایل راهنما (hints) برای یافتن دستگاه‌های فیزیکی (PV). در صورت عدم استفاده از این فایل، دستور ممکن است دستگاه‌های بیشتری را برای یافتن دیسک‌ها پویش کند. دستور همچنان باطل‌سازی استاندارد فایل راهنما را در جای مناسب انجام خواهد داد.

--nolocking
غیرفعال‌سازی قفل‌گذاری سیستمی. با احتیاط فراوان استفاده شود، زیرا اجرای همزمان فرامین ممکن است به نتایج نادرست و ناهماهنگ بیانجامد.

--nosync
باعث می‌شود ایجاد mirror، raid1، raid4، raid5 و raid10 از همگام‌سازی اولیه صرف‌نظر کند. در موارد mirror، raid1 و raid10 هر داده‌ای که بعداً نوشته شود آینه‌سازی خواهد شد، ولی محتوای اصلی کپی نمی‌گردد. در حالت‌های raid4 و raid5 هیچ بلوک توازنی (parity) در ابتدا نوشته نمی‌شود، هرچند هر داده‌ای که پس از آن نوشته شود سبب ذخیره بلوک‌های توازن می‌گردد. این گزینه برای صرف‌نظر از فرآیند طولانی و مصرف‌کننده منابع همگام‌سازی اولیه در حجم‌های خالی mirror/raid1/raid4/raid5 و raid10 بسیار مفید است. این گزینه برای raid6 معتبر نیست، زیرا ساختار raid6 برای بازسازی داده‌های کاربر در صورت خرابی دستگاه، وابسته به ایجاد توازن دقیق (سندرم‌های P و Q) در حین همگام‌سازی اولیه است. حالت‌های raid0 و raid0_meta هیچ نسخه‌برداری از داده یا توازن ارائه نمی‌دهند و از این رو از همگام‌سازی اولیه پشتیبانی نمی‌کنند.

--noudevsync
غیرفعال‌سازی همگام‌سازی با udev. پروسه منتظر اعلان‌ها از سوی سامانه udev نمی‌ماند و مستقل از هرگونه پردازش پس‌زمینه udev ادامه می‌یابد. تنها زمانی از این گزینه بهره ببرید که udev در حال اجرا نباشد یا دارای قوانینی باشد که دستگاه‌های ساخته‌شده توسط LVM را نادیده می‌گیرد.

--poolmetadatasize [+]Size[m|UNIT]
تعیین اندازه جدید حجم منطقی متادیتای استخر (pool metadata LV). می‌توان از پیشوند مثبت + استفاده کرد که در این صورت مقدار وارد شده به اندازه فعلی افزوده می‌گردد.

--profile String
نام مستعاری برای گزینه‌های --commandprofile یا --metadataprofile، بسته به دستوری که اجرا شده است.

-q|--quiet ...
فرونشاندن خروجی و پیام‌های لاگ. این گزینه بر --debug و --verbose اولویت دارد. تکرار مجدد آن باعث پاسخ خودکار "no" به تمامی اعلان‌های تایید می‌شود.

--reportformat basic|json|json_std
قالب پیش‌فرض خروجی گزارش را که در تنظیم report/output_format در lvm.conf(5) تعریف شده است، تغییر می‌دهد. مقدار basic همان قالب سنتی مبتنی بر سطرها و ستون‌ها است. اگر بیش از یک گزارش در هر دستور وجود داشته باشد، هر گزارش با نام آن برای شناسایی مشخص می‌گردد. مقدار json خروجی گزارش را با فرمت استاندارد JSON تولید می‌کند. مقدار json_std خروجی را در قالب JSON کاملاً سازگار با استانداردهای رسمی تولید می‌نماید. برای اطلاعات بیشتر به lvmreport(7) مراجعه فرمایید.

-r|--resizefs
تغییر اندازه خودکار سیستم فایل با استفاده از دستور مخصوص همان فایل‌سیستم. این فرآیند ممکن است شامل سوار کردن (mount)، پیاده کردن (unmount) یا اجرای fsck باشد. گزینه --fsmode را برای کنترل رفتار مانت و --nofsck را جهت غیرفعال‌سازی fsck بررسی نمایید. برای گزینه‌های بیشتر --fs را ببینید (--resizefs معادل --fs resize است).

-L|--size [+|-]Size[m|UNIT]
اندازه جدید حجم منطقی (LV) را مشخص می‌کند. گزینه‌های --size و --extents روش‌های جایگزین برای تعیین اندازه هستند. در صورتی که داده‌های افزونه (redundant) برای سطوح RAID مورد نیاز باشد، تعداد کل اکستنت‌های فیزیکی مصرفی بیشتر خواهد بود. هنگامی که از پیشوند مثبت + یا منفی - استفاده شود، مقدار وارد شده یک اندازه مطلق نخواهد بود، بلکه نسبی بوده و به اندازه کنونی افزوده یا از آن کسر می‌گردد.

-i|--stripes Number
تعداد نواره‌ها (stripes) را در یک حجم منطقی خط‌کشی‌شده (striped) تعیین می‌کند. این مقدار برابر با تعداد دیسک‌های PV است که داده‌ها بین آنها توزیع می‌شود. داده‌هایی که در حجم منطقی پیوسته به نظر می‌رسند بر مبنای واحدهای اندازه stripe (گزینه --stripesize) در سراسر چندین دستگاه پخش می‌شوند. این گزینه فضای تخصیص‌یافته قبلی را تغییر نمی‌دهد، بلکه فقط بر فضایی اعمال می‌شود که توسط همین دستور تخصیص داده می‌شود. هنگام ایجاد یک RAID 4/5/6، این مقدار شامل دیسک‌های افزونه مورد نیاز برای توازن (parity) نمی‌شود. بیشترین مقدار به نوع RAID بستگی دارد (raid0: 64، raid10: 32، raid4/5: 63، raid6: 62) و در صورت عدم تعیین، مقدار پیش‌فرض به نوع RAID وابسته است (raid0: 2، raid10: 2، raid4/5: 3، raid6: 5). جهت توزیع خودکار یک RAID LV روی تمامی دیسک‌های PV به صورت پیش‌فرض، به بخش allocation/raid_stripe_all_devices در lvm.conf(5) مراجعه کنید.

-I|--stripesize Size[k|UNIT]
میزان داده‌ای که پیش از رفتن به دیسک بعدی در یک حجم منطقی striped بر روی یک دستگاه نوشته می‌شود.

-t|--test
اجرا در حالت آزمایشی. دستورات متادیتا را به‌روزرسانی نخواهند کرد. این سازوکار با غیرفعال کردن نوشتن متادیتا و با بازگرداندن وضعیت موفقیت پیاده‌سازی شده است. این امر در صورتی که ابزاری به بازخوانی اطلاعات متادیتایی که تصور می‌کند تغییر یافته ولی نیافته وابسته باشد، ممکن است در فرآیندهای چندمرحله‌ای به خطاهای نامعمول منجر شود.

--type linear|striped|snapshot|raid|mirror|thin|thin-pool|vdo|vdo-pool|cache|cache-pool|writecache
نوع حجم منطقی که به عنوان نوع قطعه (segtype) نیز نامیده می‌شود. برای آگاهی از نحوه استفاده از این انواع، به توضیحات موارد استفاده مراجعه کنید. برای اطلاعات تکمیلی پیرامون کارایی و افزونگی داده‌ها (raid<N>, mirror, striped, linear) به lvmraid(7) مراجعه نمایید. برای تخصیص کم‌حجم (thin, thin-pool) به lvmthin(7) مراجعه کنید. برای حافظه موقت پرسرعت (cache, cache-pool) به lvmcache(7) رجوع فرمایید. برای اسنپ‌شات‌های کپی در هنگام نوشتن (snapshot) تعاریف کاربرد را ببینید. برای ساختارهای بهینه‌سازی و فشرده‌سازی VDO (vdo) به lvmvdo(7) مراجعه فرمایید. بسیاری از دستورات از درج صریح گزینه نوع صرف‌نظر می‌کنند زیرا این نوع از روی سایر گزینه‌ها و میانبرها تشخیص داده می‌شود (نظیر --stripes, --mirrors, --snapshot, --virtualsize, --thin, --cache, --vdo). از انواع استنتاج‌شده با دقت استفاده کنید زیرا ممکن است پیامدهای پیش‌بینی‌نشده‌ای داشته باشند.

-v|--verbose ...
تنظیم سطح پرگویی خروجی. برای افزایش جزئیات پیام‌های ارسالی به خروجی و خطای استاندارد، ۱ تا ۴ بار تکرار کنید.

--version
نمایش اطلاعات نسخه برنامه.

-y|--yes
عدم درخواست تایید به صورت تعاملی و پیش‌فرض در نظر گرفتن پاسخ مثبت (yes) به همه سوالات. با نهایت احتیاط استفاده شود (برای پاسخ منفی خودکار، گزینه -qq را ببینید).

متغیرها (VARIABLES)

LV

نام حجم منطقی (Logical Volume). برای نام‌های معتبر به lvm(8) مراجعه فرمایید. آرگومان مکانی LV عموماً شامل نام گروه حجم و نام حجم منطقی است؛ مانند VG/LV. عنوان LV1 نشان می‌دهد که حجم منطقی باید از یک نوع مشخص باشد که انواع پذیرفته‌شده فهرست شده‌اند (عبارت raid نشان‌دهنده نوع raid<N> است).

PV

نام حجم فیزیکی (Physical Volume)، که یک مسیر دستگاه تحت /dev است. برای فرامینی که اکستنت‌های فیزیکی را مدیریت می‌کنند، آرگومان مکانی PV معمولاً پسوندی را می‌پذیرد که نشان‌دهنده یک یا چند محدوده از اکستنت‌های فیزیکی (PE) است. اگر اولین شماره PE قید نشود، به طور پیش‌فرض ابتدای دستگاه و چنانچه آخرین شماره حذف گردد، انتهای دیسک لحاظ می‌شود. محدوده آغاز و پایان (شامل هر دو): PV[:PE-PE]... محدوده آغاز و طول (شمارش از صفر): PV[:PE+PE]...

String

برای جزئیات مربوط به محتوای رشته، توضیحات گزینه مربوطه را مطالعه نمایید.

Size[UNIT]

مقدار Size یک عدد ورودی است که یک واحد اختیاری را می‌پذیرد. واحدهای ورودی همواره به عنوان مقادیر مبنای ۲ (دودویی) محاسبه می‌شوند، صرف‌نظر از کوچک یا بزرگ بودن حروف؛ برای نمونه هم 'k' و هم 'K' برابر با ۱۰۲۴ در نظر گرفته می‌شوند. واحد ورودی پیش‌فرض با یک حرف و پس از آن |UNIT مشخص شده است. عبارت UNIT نمایانگر سایر واحدهای ورودی مجاز است: b|B بایت (Bytes)، s|S سکتورهای ۵۱۲ بایتی (Sectors)، k|K کیبی‌بایت (KiB)، m|M مبی‌بایت (MiB)، g|G گیبی‌بایت (GiB)، t|T تبی‌بایت (TiB)، p|P پبی‌بایت (PiB)، e|E اگزی‌بایت (EiB). (این موضوع نباید با گزینه کنترل خروجی --units اشتباه گرفته شود، که در آن حروف بزرگ مضاربی از ۱۰۰۰ هستند.)

متغیرهای محیطی (ENVIRONMENT VARIABLES)

جهت کسب اطلاعات پیرامون متغیرهای محیطی مورد استفاده توسط LVM، به lvm(8) مراجعه کنید. برای نمونه، مقدار متغیر LVM_VG_NAME عموماً می‌تواند به جای پارامتر الزامی VG جایگزین شود.

مثال‌ها (EXAMPLES)

افزایش اندازه یک حجم منطقی به میزان ۱۶ مگابایت با استفاده از اکستنت‌های فیزیکی مشخص:
lvresize -L+16M vg1/lv1 /dev/sda:0-1 /dev/sdb:0-1

تغییر اندازه یک حجم منطقی به گونه‌ای که ۵۰٪ از اندازه کل گروه حجم (VG) را مصرف کند:
lvresize -l50%VG vg1/lv1

همچنین ببینید (SEE ALSO)

lvm(8), lvm.conf(5), lvmconfig(8), lvmdevices(8),

pvchange(8), pvck(8), pvcreate(8), pvdisplay(8), pvmove(8), pvremove(8), pvresize(8), pvs(8), pvscan(8),

vgcfgbackup(8), vgcfgrestore(8), vgchange(8), vgck(8), vgcreate(8), vgconvert(8), vgdisplay(8), vgexport(8), vgextend(8), vgimport(8), vgimportclone(8), vgimportdevices(8), vgmerge(8), vgmknodes(8), vgreduce(8), vgremove(8), vgrename(8), vgs(8), vgscan(8), vgsplit(8),

lvcreate(8), lvchange(8), lvconvert(8), lvdisplay(8), lvextend(8), lvreduce(8), lvremove(8), lvrename(8), lvresize(8), lvs(8), lvscan(8),

lvm-fullreport(8), lvm-lvpoll(8), blkdeactivate(8), lvmdump(8),

dmeventd(8), lvmpolld(8), lvmlockd(8), lvmlockctl(8), cmirrord(8), lvmdbusd(8), fsadm(8),

lvmsystemid(7), lvmreport(7), lvmcache(7), lvmraid(7), lvmthin(7), lvmvdo(7), lvmautoactivation(7)