نام (NAME)

renice - تغییر اولویت اجرای فرایندهای در حال اجرا

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

renice [-n|--priority|--relative] priority [-g|-p|-u] identifier...

توضیحات (DESCRIPTION)

دستور renice اولویت زمان‌بندی یک یا چند فرایند در حال اجرا را تغییر می‌دهد. نخستین آرگومان مقدار priority مورد استفاده است. سایر آرگومان‌ها (به‌طور پیش‌فرض) به عنوان شناسه فرایند (PID)، شناسه گروه فرایند (PGRP)، شناسه کاربر (UID) یا نام کاربری تفسیر می‌شوند. اجرای renice روی یک گروه فرایند موجب تغییر اولویت زمان‌بندی تمام فرایندهای آن گروه می‌شود. اجرای renice روی یک کاربر موجب تغییر اولویت زمان‌بندی تمام فرایندهای متعلق به آن کاربر می‌شود.

به‌طور پیش‌فرض، priority به عنوان یک مقدار مطلق تفسیر می‌شود. اما هنگامی که گزینه --relative مشخص شده باشد، یا زمانی که گزینه -n داده شود و متغیر محیطی POSIXLY_CORRECT تنظیم شده باشد، مقدار priority به عنوان یک مقدار نسبی تفسیر خواهد شد.

گزینه‌ها (OPTIONS)

-n priority|delta

تعیین اولویت زمان‌بندی مطلق (زمانی که POSIXLY_CORRECT تنظیم نشده است) یا اولویت نسبی (زمانی که POSIXLY_CORRECT تنظیم شده باشد). برای جزئیات بیشتر به بخش NOTES در ادامه مراجعه کنید. استفاده از گزینه -n اختیاری است، اما در صورت استفاده، باید نخستین آرگومان باشد.

--priority priority

تعیین اولویت زمان‌بندی مطلق (priority) مورد استفاده. در صورت عدم تعیین هرگونه گزینه، این حالت پیش‌فرض است.

--relative delta

تعیین اولویت نسبی. اولویت زمان‌بندی واقعی به اندازه delta مشخص‌شده افزایش/کاهش می‌یابد. (این رفتار مشابه گزینه -n در هنگام تنظیم بودن متغیر POSIXLY_CORRECT است.)

-g, --pgrp

تفسیر آرگومان‌های بعدی به عنوان شناسه‌های گروه فرایند.

-p, --pid

تفسیر آرگومان‌های بعدی به عنوان شناسه‌های فرایند (پیش‌فرض).

-u, --user

تفسیر آرگومان‌های بعدی به عنوان نام‌های کاربری یا UIDها.

-h, --help

نمایش راهنما و خروج.

-V, --version

نمایش نسخه و خروج.

فایل‌ها (FILES)

/etc/passwd

برای نگاشت نام‌های کاربری به شناسه‌های کاربری

نکات (NOTES)

کاربرانی غیر از کاربر ممتاز (superuser) تنها می‌توانند اولویت فرایندهای متعلق به خود را تغییر دهند. علاوه بر این، یک کاربر بدون امتیاز فقط می‌تواند «مقدار nice» را افزایش دهد (یعنی: فوریت اجرا را کاهش دهد)، و این تغییرات بازگشت‌ناپذیرند مگر اینکه (از لینوکس 2.6.12 به بعد) کاربر دارای محدودیت منابع "nice" مناسبی باشد (به getrlimit(2) مراجعه کنید).

کاربر ممتاز (superuser) می‌تواند اولویت هر فرایندی را تغییر داده و اولویت را روی هر مقداری در بازه -20 تا 19 تنظیم کند. اولویت‌های کاربردی عبارتند از: 19 (فرایندهای مربوطه تنها زمانی اجرا می‌شوند که هیچ فرایند دیگری در سیستم نیاز به پردازش نداشته باشد)، 0 (اولویت زمان‌بندی «پایه»)، هر مقدار منفی (برای اجرای بسیار سریع‌تر فرایندها).

به دلایل تاریخی، گزینه -n در این پیاده‌سازی از مشخصات POSIX پیروی نمی‌کند: به‌جای تنظیم یک اولویت نسبی، به‌طور پیش‌فرض یک اولویت مطلق را تنظیم می‌کند. از آنجا که ممکن است این رفتار مطلوب نباشد، می‌توان با تنظیم متغیر محیطی POSIXLY_CORRECT آن را تغییر داد تا کاملاً سازگار با POSIX شود. برای گزینه‌هایی که رفتار آن‌ها به متغیرهای محیطی وابسته نیست، گزینه‌های --relative و --priority را ببینید.

تاریخچه (HISTORY)

دستور renice در 4.0BSD معرفی شد.

مثال (EXAMPLE)

دستور زیر اولویت فرایندهای با شناسه‌های 987 و 32، به همراه تمام فرایندهای متعلق به کاربران daemon و root را تغییر می‌دهد:

renice +1 987 -u daemon root -p 32

همچنین ببینید (SEE ALSO)

nice(1), chrt(1), getpriority(2), setpriority(2), credentials(7), sched(7)

گزارش باگ‌ها (REPORTING BUGS)

برای گزارش باگ‌ها، از ردیاب مشکلات https://github.com/util-linux/util-linux/issues.

در دسترس بودن (AVAILABILITY)

دستور renice بخشی از بسته util-linux است که می‌توان آن را از بایگانی هسته لینوکس https://www.kernel.org/pub/linux/utils/util-linux. دانلود کرد.