| SYSTEMD.AUTOMOUNT(5) | systemd.automount | SYSTEMD.AUTOMOUNT(5) |
نام (NAME)
systemd.automount - پیکربندی واحد سوار کردن خودکار (Automount)
خلاصه دستور (SYNOPSIS)
automount.automount
توضیحات (DESCRIPTION)
یک فایل پیکربندی واحد که نام آن به ".automount" ختم میشود، اطلاعات مربوط به یک نقطه سوار کردن خودکار (automount point) سیستم فایل را که تحت کنترل و نظارت systemd است کدگذاری میکند. واحدهای automount ممکن است برای پیادهسازی سوار کردن درخواستی (on-demand) و همچنین سوار کردن موازی سیستمهای فایل استفاده شوند.
این صفحه راهنما گزینههای پیکربندی مخصوص این نوع واحد را فهرست میکند. برای گزینههای مشترک تمام فایلهای پیکربندی واحد، systemd.unit(5) را ببینید. موارد پیکربندی مشترک در بخشهای عمومی [Unit] و [Install] پیکربندی میشوند. گزینههای پیکربندی مخصوص automount در بخش [Automount] پیکربندی میشوند.
نامگذاری واحدهای automount باید بر اساس دایرکتوریهای سوار کردن خودکاری باشد که کنترل میکنند. برای مثال: نقطه automount /home/lennart باید در یک فایل واحد با نام home-lennart.automount پیکربندی شود. برای جزئیات مربوط به منطق گریز (escaping) که برای تبدیل مسیر سیستم فایل به نام واحد استفاده میشود، systemd.unit(5) را ببینید. توجه داشته باشید که واحدهای automount نمیتوانند به عنوان الگو (template) استفاده شوند، و همچنین افزودن چندین نام به یک واحد automount با ایجاد پیوندهای نمادین (symlinks) به فایل واحد آن امکانپذیر نیست.
به ازای هر فایل واحد automount، باید یک فایل واحد سوار کردن (mount) منطبق (برای جزئیات به systemd.mount(5) مراجعه کنید) وجود داشته باشد که با دسترسی به مسیر automount فعال شود. برای مثال: اگر یک واحد automount به نام home-lennart.automount فعال باشد و کاربر به /home/lennart دسترسی پیدا کند، واحد سوار کردنِ home-lennart.mount فعال خواهد شد.
توجه داشته باشید که واحدهای automount از خود عملیات سوار کردن (mount) جدا هستند، بنابراین نباید در اینجا After= یا Requires= را برای وابستگیهای سوار کردن تنظیم کنید. برای مثال، نباید After=network-online.target یا موارد مشابه را برای سیستمهای فایل شبکهای تنظیم کنید. انجام این کار ممکن است منجر به یک چرخه ترتیبی (ordering cycle) شود.
توجه داشته باشید که پشتیبانی از automount در لینوکس نیازمند امتیازات ویژه (privileged) است؛ از این رو واحدهای automount تنها در مدیر سرویس سیستم (و مدیر سرویس کاربری root) در دسترس هستند، اما در مدیران سرویس کاربران غیرممتاز در دسترس نیستند.
توجه داشته باشید که واحدهای automount نباید تو در تو (nested) باشند. (ایجاد نقطه automount درونی بهطور بیقیدوشرط نقطه سوار کردن بیرونی را قفل میکند و هدف آن را بیاثر میسازد.)
وابستگیهای خودکار (AUTOMATIC DEPENDENCIES)
وابستگیهای ضمنی (Implicit Dependencies)
وابستگیهای زیر بهطور ضمنی اضافه میشوند:
وابستگیهای پیشفرض (Default Dependencies)
وابستگیهای زیر اضافه میشوند مگر اینکه DefaultDependencies=no تنظیم شده باشد:
FSTAB
واحدهای automount را میتوان یا از طریق فایلهای واحد، یا از طریق /etc/fstab پیکربندی کرد (برای جزئیات به fstab(5) مراجعه کنید).
برای جزئیات درباره نحوه تجزیه /etc/fstab توسط systemd، systemd.mount(5) را ببینید.
اگر یک نقطه automount هم در /etc/fstab و هم در یک فایل واحد پیکربندی شده باشد، پیکربندی موجود در دومی (فایل واحد) اولویت دارد.
گزینهها (OPTIONS)
فایلهای واحد automount ممکن است شامل بخشهای [Unit] و [Install] باشند که در systemd.unit(5) توصیف شدهاند.
فایلهای واحد automount باید شامل یک بخش [Automount] باشند که حاوی اطلاعاتی در مورد نقاط سوار کردن خودکار سیستم فایل تحت نظارت آنها است. گزینههای مخصوص بخش [Automount] واحدهای automount به شرح زیر است:
Where=
ExtraOptions=
در نسخه 250 اضافه شد.
DirectoryMode=
TimeoutIdleSec=
در نسخه 220 اضافه شد.
برای تنظیمات بیشتر، systemd.unit(5)، systemd.exec(5) و systemd.kill(5) را بررسی کنید.
همچنین ببینید (SEE ALSO)
systemd(1)، systemctl(1)، systemd.unit(5)، systemd.mount(5)، mount(8)، automount(8)، systemd.directives(7)
| systemd 261.2 |