نام (NAME)

apt-config - برنامه پرس‌وجوی پیکربندی APT

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

apt-config [--empty] [--format '%f "%v";%n'] [-o=config_string] [-c=config_file] {shell | dump | {-v | --version} | {-h | --help}}

توضیحات (DESCRIPTION)

apt-config یک برنامه داخلی است که توسط بخش‌های مختلف مجموعه APT برای ارائه قابلیت پیکربندی یکپارچه استفاده می‌شود. این برنامه به فایل پیکربندی اصلی /etc/apt/apt.conf به روشی که استفاده از آن برای برنامه‌های اسکریپتی آسان باشد دسترسی پیدا می‌کند.

مگر اینکه گزینه -h یا --help داده شده باشد، یکی از دستورات زیر باید درج شود.

shell

دستور shell برای دسترسی به اطلاعات پیکربندی از درون یک اسکریپت شل استفاده می‌شود. این دستور جفت‌هایی از آرگومان‌ها را دریافت می‌کند که اولی یک متغیر شل و دومی مقدار پیکربندی برای پرس‌وجو است. در خروجی، دستورات انتساب شل را برای هر مقدار موجود فهرست می‌کند. در یک اسکریپت شل باید به شرح زیر استفاده شود:

OPTS="-f"
RES=`apt-config shell OPTS MyApp::options`
eval $RES

این کار متغیر محیطی شل $OPTS را با مقدار پیش‌فرض -f روی مقدار MyApp::options تنظیم می‌کند.

آیتم پیکربندی می‌تواند با پسوند /[fdbi] همراه باشد. مقدار f نام فایل‌ها، d نام دایرکتوری‌ها، b مقدار درست یا نادرست (true یا false) و i یک عدد صحیح را برمی‌گرداند. هر یک از مقادیر برگشتی به‌صورت داخلی اعتبارسنجی و نرمال‌سازی می‌شوند.

dump

فقط محتویات فضای پیکربندی را نمایش می‌دهد.

گزینه‌ها (OPTIONS)

تمام گزینه‌های خط فرمان را می‌توان با استفاده از فایل پیکربندی تنظیم کرد؛ توضیحات، گزینه پیکربندی مربوطه را برای تنظیم نشان می‌دهند. برای گزینه‌های بولی می‌توانید فایل پیکربندی را با مواردی مانند -f-،--no-f، -f=no یا چندین حالت دیگر بازنویسی (override) کنید.

--empty

شامل گزینه‌هایی که مقدار خالی دارند. این حالت پیش‌فرض است، بنابراین از --no-empty برای حذف آن‌ها از خروجی استفاده کنید.

--format '%f "%v";%n'

خروجی هر گزینه پیکربندی را تعریف می‌کند. %t با نام مجزای آن، %f با نام سلسله‌مراتبی کامل آن و %v با مقدار آن جایگزین خواهد شد. از حروف بزرگ استفاده کنید؛ کاراکترهای خاص در مقدار کدگذاری خواهند شد تا اطمینان حاصل شود که مثلاً می‌توان با خیال راحت از آن در یک quoted-string طبق تعریف RFC822 استفاده کرد. علاوه بر این %n با خط جدید و %N با یک نویسه تب (tab) جایگزین می‌شود. یک % را می‌توان با استفاده از %% چاپ کرد.

-h, --help

نمایش خلاصه کوتاهی از نحوه استفاده.

-v, --version

نمایش نسخه برنامه.

--audit

نمایش پیام‌های حسابرسی (audit) و اعلان (notice). این گزینه بر حالت بی‌صدا (quiet) اولویت دارد، اما فقط برای پیام‌های اعلان، نه پیام‌های پیشرفت.

-c, --config-file

فایل پیکربندی؛ یک فایل پیکربندی را برای استفاده مشخص کنید. برنامه فایل پیکربندی پیش‌فرض و سپس این فایل پیکربندی را می‌خواند. اگر نیاز است تنظیمات پیکربندی پیش از تجزیه فایل‌های پیکربندی پیش‌فرض اعمال شوند، فایلی را با متغیر محیطی APT_CONFIG مشخص کنید. برای اطلاعات مربوط به قواعد نحوی به apt.conf(5) مراجعه کنید.

-o, --option

تنظیم یک گزینه پیکربندی؛ این کار یک گزینه پیکربندی دلخواه را تنظیم می‌کند. ساختار دستوری به‌صورت -o Foo::Bar=bar است. -o و --option را می‌توان چندین بار برای تنظیم گزینه‌های مختلف به کار برد.

--cli-version

درخواست یک نسخه مشخص از CLI. این یک الگو است که نسخه را به‌صورت MAJOR.MINOR دریافت می‌کند. می‌توانید بخش MINOR نسخه را حذف کنید، که در این صورت آخرین سطح فرعی پشتیبانی‌شده استفاده خواهد شد.

مسیرهای نسخه‌گذاری به شرح زیر ارائه می‌شوند: نسخه 3.2 دارای نسخه‌های معادل 0.32، 1.22 و 2.12 است که ویژگی‌های جدید را برای نسخه‌های اصلی مشخص‌شده خود پیاده‌سازی می‌کنند.

یک حالت خاص الگوی نسخه X.9 است: پس از نسخه‌ای مانند 2.9 نسخه 3.0 می‌آید، اما 2.10 مستقیماً پس از 2.8 قرار می‌گیرد؛ با توجه به اینکه ما از شماره نسخه‌های فرد به عنوان سری‌های توسعه استفاده می‌کنیم (2.9 سری توسعه 3.0 است).

این قابلیت در APT 3.1.10 معرفی شده است و جایگزین پیکربندی مختص باینری می‌شود. می‌توانید از APT::Version برای اثر مشابه روی باینری‌های قدیمی‌تر استفاده کنید؛ برای مثال، از -o APT::Version=2 استفاده کنید تا apt(8) مانند سری 2.x رفتار کند.

مقدار پیش‌فرض، نسخه فعلی APT برای apt(8) و 0.(10 * major + minor) برای دستورات کلاسیک است. سری 0.X به آرامی منسوخ شده است (soft-deprecated) و سایر دستورات در آینده به سری 2.x منتقل خواهند شد.

--no-color, --color

روشن یا خاموش کردن رنگ‌ها. رنگ‌ها به‌طور پیش‌فرض در پایانه‌های پشتیبانی‌شده برای apt(8) روشن هستند و همچنین می‌توان آن‌ها را با استفاده از متغیرهای محیطی NO_COLOR یا APT_NO_COLOR غیرفعال کرد، یا با استفاده از گزینه و حوزه پیکربندی APT::Color بیشتر پیکربندی کرد؛ برای اطلاعات بیشتر به apt.conf(5) مراجعه کنید.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

apt.conf(5)

عیب‌یابی (DIAGNOSTICS)

apt-config در عملکرد عادی مقدار صفر و در صورت بروز خطا مقدار ده‌دهی ۱۰۰ را برمی‌گرداند.

اشکالات (BUGS)

صفحه باگ‌های APT[1]. اگر مایل به گزارش باگ در APT هستید، لطفاً /usr/share/doc/debian/bug-reporting.txt یا دستور reportbug(1) را ببینید.

نویسندگان (AUTHORS)

Jason Gunthorpe

تیم APT

یادداشت‌ها (NOTES)

1.: صفحه باگ‌های APT

https://bugs.debian.org/src:apt