نام (NAME)

apt-cdrom - ابزار مدیریت دیسک‌های CD-ROM در APT

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

apt-cdrom [-rmfan] [-d=cdrom_mount_point] [-o=config_string] [-c=config_file] {add | ident | {-v | --version} | {-h | --help}}

توضیحات (DESCRIPTION)

apt-cdrom برای افزودن یک دیسک CD-ROM جدید به فهرست منابع در دسترس APT استفاده می‌شود. apt-cdrom وظیفه تعیین ساختار دیسک، اصلاح چندین مورد احتمالی ناشی از رایت ناقص و همچنین اعتبارسنجی فایل‌های شاخص را بر عهده دارد.

استفاده از apt-cdrom برای افزودن دیسک‌های CD به سیستم APT ضروری است؛ این کار را نمی‌توان به‌صورت دستی انجام داد. علاوه بر این، هر دیسک در یک مجموعه چند دیسکی باید به‌صورت جداگانه وارد و پویش شود تا خطاهای رایت ناقص احتمالی لحاظ شوند.

مگر در حالتی که گزینه -h یا --help داده شده باشد، وجود یکی از دستورهای زیر الزامی است.

add

دستور add برای افزودن یک دیسک جدید به فهرست منابع استفاده می‌شود. این دستور دستگاه CD-ROM را از حالت اتصال (unmount) خارج کرده، برای وارد کردن دیسک پیام می‌دهد و سپس شروع به پویش آن و کپی کردن فایل‌های شاخص می‌کند. اگر دیسک دارای یک پوشه مناسب .disk نباشد، از شما برای وارد کردن یک عنوان توصیفی درخواست می‌شود.

سیستم APT از یک شناسه CD-ROM برای ردیابی اینکه کدام دیسک در حال حاضر در درایو قرار دارد استفاده می‌کند و پایگاه‌داده‌ای از این شناسه‌ها را در /var/lib/apt/cdroms.list نگهداری می‌کند.

ident

ابزاری برای اشکال‌زدایی جهت گزارش هویت دیسک فعلی و همچنین نام فایل ذخیره‌شده.

گزینه‌ها (OPTIONS)

تمام گزینه‌های خط فرمان را می‌توان با استفاده از فایل پیکربندی تنظیم کرد؛ توضیحات، گزینه پیکربندی مربوطه را نشان می‌دهند. برای گزینه‌های بولی می‌توانید فایل پیکربندی را با استفاده از عباراتی مانند -f-، --no-f، -f=no یا چند حالت دیگر بازنویسی کنید.

--no-auto-detect, --cdrom

تلاش برای تشخیص خودکار مسیر CD-ROM انجام نشود. معمولاً با گزینه --cdrom ترکیب می‌شود. مورد پیکربندی: Acquire::cdrom::AutoDetect.

-d, --cdrom

نقطه اتصال؛ مسیری را برای سوار کردن دیسک CD-ROM مشخص می‌کند. این نقطه اتصال باید در /etc/fstab فهرست شده و به‌درستی پیکربندی شده باشد. مورد پیکربندی: Acquire::cdrom::mount.

-r, --rename

تغییر نام دیسک؛ تغییر برچسب یک دیسک یا نادیده گرفتن برچسب تعیین‌شده برای دیسک. این گزینه باعث می‌شود apt-cdrom برای وارد کردن یک برچسب جدید درخواست کند. مورد پیکربندی: APT::CDROM::Rename.

-m, --no-mount

عدم اتصال؛ جلوگیری می‌کند از اینکه apt-cdrom نقطه اتصال را سوار (mount) یا پیاده (unmount) کند. مورد پیکربندی: APT::CDROM::NoMount.

-f, --fast

کپی سریع؛ فرض می‌کند فایل‌های بسته معتبر هستند و تک‌تک بسته‌ها را بررسی نمی‌کند. این گزینه فقط زمانی باید استفاده شود که apt-cdrom پیش‌تر روی این دیسک اجرا شده باشد و هیچ خطایی تشخیص نداده باشد. مورد پیکربندی: APT::CDROM::Fast.

-a, --thorough

پویش کامل بسته‌ها؛ این گزینه ممکن است برای برخی دیسک‌های قدیمی Debian 1.1/1.2 که فایل‌های Package را در مکان‌های غیرمعمول دارند، مورد نیاز باشد. پویش دیسک بسیار بیشتر زمان می‌برد اما همه آنها را شناسایی می‌کند.

-n, --just-print, --recon, --no-act

بدون اعمال تغییرات؛ فایل sources.list(5) را تغییر ندهد و فایل‌های شاخص را ننویسد. با این حال، همه‌چیز همچنان بررسی می‌شود. مورد پیکربندی: APT::CDROM::NoAct.

-h, --help

نمایش خلاصه کوتاهی از نحوه استفاده.

-v, --version

نمایش نسخه برنامه.

--audit

پیام‌های بازرسی (و اعلانات) را نمایش می‌دهد. این گزینه تنظیم quiet را نادیده می‌گیرد، اما فقط برای پیام‌های notice، نه پیام‌های پیشرفت.

-c, --config-file

فایل پیکربندی؛ یک فایل پیکربندی را برای استفاده مشخص می‌کند. برنامه ابتدا فایل پیکربندی پیش‌فرض و سپس این فایل پیکربندی را خواهد خواند. چنانچه نیاز است تنظیمات پیکربندی قبل از پردازش فایل‌های پیکربندی پیش‌فرض اعمال شوند، فایلی را با متغیر محیطی APT_CONFIG مشخص کنید. برای اطلاعات ساختار نحو به apt.conf(5) مراجعه کنید.

-o, --option

تنظیم یک گزینه پیکربندی؛ یک گزینه پیکربندی دلخواه را تنظیم می‌کند. نحو آن به‌صورت -o Foo::Bar=bar است. -o و --option را می‌توان چندین بار برای تنظیم گزینه‌های مختلف به کار برد.

--cli-version

درخواست یک نسخه CLI خاص. این الگویی است که یک نسخه MAJOR.MINOR را می‌پذیرد. می‌توانید از نسخه MINOR صرف‌نظر کنید، که در این حالت آخرین سطح minor پشتیبانی‌شده استفاده خواهد شد.

مسیرهای نسخه‌ها به‌صورت زیر ارائه می‌شوند: نسخه 3.2 نسخه‌های معادل 0.32، 1.22 و 2.12 دارد که قابلیت‌های جدیدی را برای نسخه‌های اصلی مشخص‌شده پیاده‌سازی می‌کنند.

یک حالت خاص الگوی نسخه X.9 است: نسخه‌ای مانند 2.9 به دنبال خود 3.0 را دارد، اما 2.10 مستقیماً پس از 2.8 می‌آید؛ با توجه به اینکه از شماره نسخه‌های فرد به عنوان سری توسعه استفاده می‌شود (2.9 سری توسعه 3.0 است).

این قابلیت در APT 3.1.10 معرفی شده و جایگزین پیکربندی اختصاصی فایل باینری شده است. می‌توانید از APT::Version برای اثر مشابه در فایل‌های باینری قدیمی‌تر استفاده کنید؛ برای مثال از -o APT::Version=2 استفاده کنید تا apt(8) مانند سری 2.x رفتار کند.

مقدار پیش‌فرض، نسخه فعلی APT برای apt(8) و 0.(10 * major + minor) برای دستورهای کلاسیک است. سری 0.X تا حدی منسوخ شده است و سایر دستورها در آینده به سری 2.x منتقل خواهند شد.

--no-color, --color

روشن یا خاموش کردن رنگ‌ها. رنگ‌ها به‌طور پیش‌فرض در پایانه‌های پشتیبانی‌شده برای apt(8) روشن هستند و می‌توان آن‌ها را با استفاده از متغیرهای محیطی NO_COLOR یا APT_NO_COLOR نیز غیرفعال کرد، یا با استفاده از گزینه و محدوده پیکربندی APT::Color بیشتر پیکربندی کرد؛ برای اطلاعات بیشتر به apt.conf(5) مراجعه کنید.