نام (NAME)

apt-mark - تغییر تنظیمات نشانهگذاری بستههای نصبشده

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

apt-mark {-f=filename | {auto | manual} pkg... | {showauto | showmanual} [pkg...] } | {-v | --version} | {-h | --help}

apt-mark {hold | unhold | install | remove | purge} pkg... | {showhold | showinstall | showremove | showpurge} [pkg...]

توضیحات (DESCRIPTION)

apt-mark می‌تواند به عنوان یک رابط یکپارچه برای اعمال تنظیمات مختلف روی یک بسته به کار رود؛ مانند نشانه‌گذاری یک بسته به عنوان نصب‌شده به‌صورت خودکار یا دستی، یا تغییر انتخاب‌های dpkg نظیر hold، install، deinstall و purge که برای مثال توسط apt-get dselect-upgrade یا aptitude رعایت می‌شوند.

بسته‌های نصب‌شده به‌صورت خودکار و دستی (AUTOMATICALLY AND MANUALLY INSTALLED PACKAGES)

هنگامی که درخواست نصب یک بسته را می‌دهید و در نتیجه آن بسته‌های دیگری برای برآورده کردن وابستگی‌های آن نصب می‌شوند، این وابستگی‌ها به عنوان نصب‌شده به‌صورت خودکار نشانه‌گذاری می‌شوند، در حالی که بسته‌ای که صراحتاً نصب کرده‌اید به عنوان نصب‌شده به‌صورت دستی علامت می‌خورد. هنگامی که دیگر هیچ بسته نصب‌شده به‌صورت دستی به یک بسته نصب‌شده خودکار وابسته نباشد، آن بسته دیگر غیرضروری تلقی می‌شود و برای نمونه apt-get یا aptitude دست‌کم پیشنهاد حذف آن‌ها را ارائه خواهند داد.

auto

auto برای نشانه‌گذاری یک بسته به عنوان نصب‌شده به‌صورت خودکار استفاده می‌شود، که باعث خواهد شد بسته در زمانی که دیگر هیچ بسته نصب‌شده دستی به آن وابسته نباشد حذف شود.

manual

manual برای نشانه‌گذاری یک بسته به عنوان نصب‌شده به‌صورت دستی استفاده می‌شود، که از حذف خودکار بسته در صورتی که هیچ بسته دیگری به آن وابسته نباشد جلوگیری می‌کند.

minimize-manual

minimize-manual برای نشانه‌گذاری وابستگی‌های (تراگذرا) فرابسته‌ها (metapackages) به عنوان نصب‌شده به‌صورت خودکار استفاده می‌شود. از این دستور می‌توان به عنوان مثال پس از فرایند نصب برای به حداقل رساندن تعداد بسته‌های نصب‌شده به‌صورت دستی استفاده کرد؛ یا به‌طور مداوم در سیستم‌هایی که توسط فرابسته‌های پیکربندی سیستم مدیریت می‌شوند.

showauto

showauto برای چاپ فهرستی از بسته‌های نصب‌شده به‌صورت خودکار با درج هر بسته در یک خط جدید استفاده می‌شود. اگر هیچ بسته‌ای مشخص نشود، تمام بسته‌های نصب‌شده به‌صورت خودکار فهرست خواهند شد. در صورت مشخص کردن بسته‌ها، تنها آن‌هایی که به‌صورت خودکار نصب شده‌اند نمایش داده می‌شوند.

showmanual

showmanual می‌تواند به همان شیوه showauto استفاده شود، با این تفاوت که به جای آن فهرستی از بسته‌های نصب‌شده به‌صورت دستی را چاپ می‌کند.

گزینه‌ها (Options)

-f=filename, --file=filename

خواندن/نوشتن وضعیت بسته‌ها از نام فایل مشخص‌شده با پارامتر filename به جای مکان پیش‌فرض، که عبارت است از extended_states در دایرکتوری تعریف‌شده توسط مولفه پیکربندی Dir::State.

جلوگیری از تغییرات در یک بسته (PREVENT CHANGES FOR A PACKAGE)

hold

hold برای نشانه‌گذاری یک بسته به عنوان نگه‌داشته‌شده (held back) استفاده می‌شود که از نصب، ارتقا یا حذف خودکار بسته جلوگیری خواهد کرد.

unhold

unhold برای لغو وضعیت نگه‌داشتن (hold) که قبلاً برای یک بسته تنظیم شده بود استفاده می‌شود تا تمام اقدامات دوباره مجاز شوند.

showhold

showhold برای چاپ فهرستی از بسته‌های در حالت نگه‌داری (on hold) به همان شیوه سایر دستورات نمایش استفاده می‌شود.

زمان‌بندی بسته‌ها برای نصب، حذف و پاک‌سازی کامل (SCHEDULE PACKAGES FOR INSTALL, REMOVE AND PURGE)

برخی از رابط‌ها مانند apt-get dselect-upgrade می‌توانند برای اعمال تغییرات زمان‌بندی‌شده پیشین روی وضعیت نصب بسته‌ها استفاده شوند. چنین تغییراتی را می‌توان با دستورات install، remove (همچنین شناخته‌شده به عنوان deinstall) و purge زمان‌بندی کرد. بسته‌های دارای یک انتخاب خاص را می‌توان به ترتیب با showinstall، showremove و showpurge نمایش داد. اطلاعات بیشتر درباره این به اصطلاح انتخاب‌های dpkg را می‌توانید در dpkg(1) بیابید.

گزینهها (OPTIONS)

-h, --help

نمایش خلاصه کوتاهی از نحوه استفاده.

-v, --version

نمایش نسخه برنامه.

--audit

نمایش پیام‌های حسابرسی (audit) و اعلان (notice). این گزینه بر حالت بی‌صدا (quiet) اولویت دارد، اما فقط برای پیام‌های اعلان، نه پیام‌های پیشرفت.

-c, --config-file

فایل پیکربندی؛ یک فایل پیکربندی را برای استفاده مشخص کنید. برنامه ابتدا فایل پیکربندی پیش‌فرض و سپس این فایل پیکربندی را می‌خواند. اگر نیاز است تنظیمات پیکربندی پیش از تجزیه فایل‌های پیکربندی پیش‌فرض اعمال شوند، فایلی را با متغیر محیطی APT_CONFIG مشخص کنید. برای اطلاعات مربوط به قواعد نحوی به apt.conf(5) مراجعه نمایید.

-o, --option

تنظیم یک گزینه پیکربندی؛ این کار یک گزینه پیکربندی دلخواه را تنظیم می‌کند. ساختار دستوری به‌صورت -o Foo::Bar=bar است. -o و --option را می‌توان چندین بار برای تنظیم گزینه‌های مختلف به کار برد.

--cli-version

درخواست یک نسخه مشخص از CLI. این یک الگو است که نسخه را به‌صورت MAJOR.MINOR دریافت می‌کند. می‌توانید از بخش MINOR نسخه صرف‌نظر کنید، که در این صورت آخرین سطح فرعی پشتیبانی‌شده استفاده خواهد شد.

مسیرهای نسخه‌گذاری به شرح زیر ارائه می‌شوند: نسخه 3.2 دارای نسخه‌های معادل 0.32، 1.22 و 2.12 است که ویژگی‌های جدید را برای نسخه‌های اصلی مشخص‌شده خود پیاده‌سازی می‌کنند.

یک حالت خاص الگوی نسخه X.9 است: پس از نسخه‌ای مانند 2.9 نسخه 3.0 می‌آید، اما 2.10 مستقیماً پس از 2.8 قرار می‌گیرد؛ با توجه به اینکه ما از شماره نسخه‌های فرد به عنوان سری‌های توسعه استفاده می‌کنیم (2.9 سری توسعه 3.0 است).

این قابلیت در APT 3.1.10 معرفی شده است و جایگزین پیکربندی اختصاصی فایل باینری می‌شود. می‌توانید از APT::Version برای اثر مشابه روی باینری‌های قدیمی‌تر استفاده کنید؛ برای مثال، از -o APT::Version=2 استفاده کنید تا apt(8) مانند سری 2.x رفتار کند.

مقدار پیش‌فرض، نسخه فعلی APT برای apt(8) و 0.(10 * major + minor) برای دستورات کلاسیک است. سری 0.X تا حدی منسوخ شده است (soft-deprecated) و سایر دستورات در آینده به سری 2.x منتقل خواهند شد.

--no-color, --color

روشن یا خاموش کردن رنگ‌ها. رنگ‌ها به‌طور پیش‌فرض در پایانه‌های پشتیبانی‌شده برای apt(8) روشن هستند و می‌توان آن‌ها را با استفاده از متغیرهای محیطی NO_COLOR یا APT_NO_COLOR نیز غیرفعال کرد، یا با استفاده از گزینه و محدوده پیکربندی APT::Color بیشتر پیکربندی نمود؛ برای اطلاعات بیشتر به apt.conf(5) مراجعه کنید.